سندس شاعري هڪ ڊگرا ڀريا هڪ ۽ مڃيل ادبي روپ . ان ۾ ڳڻتي سنڌ جي لساني جو ڳڻتي نمودار آهي. اها لساني اظهار ۾ جدا خيال ۽ ڪافي خيال جو واهن آهي، جيڪو سنڌي ۽ ڏسڻيون لساني جو ۽ ٻڌڻيون تفصيل بيان ڪندو .
سنڌي ادبيات ۾ رومانسيزم
سندھي شِعري۾ رومانسيزم جو نشانو نمايان آهي. شاعريڪار ن جي نفس ۾ پيار جا جذبات اظهار ٿي چڪا آهن. ويشال طور تي ٻئرسن ۾ رومانوي شاعري موجود آهي، جتي منظرن کي پيش ڪرڻ لاءِ ڏيکارڻ ڪيو وڃي ٿو ۽ بيان ڪرڻ لاءِ اڪثر ڀرپور انداز استعمال ٿئي ٿي. سندھي شِعري ۾ رومانسيزم گهڻو ضروري ڪردار ادا ڪري ٿو.
سنڌي شاعري: جديد روينديون
سنڌي شاعري ۾ جديد روينديون نمودار ٿيڻ جا علامت website ڏسڻي ۾ اچي ٿو. اديب پنهنجي ڳڻتي تجربن کي ٻاهرين انداز ۾ لفظن ۾ لکڻ شروع ڪيو آهي. ريتون شاعري ۾ اجتماعي مسئلن جي عڪاسي ت جي ذات ڪئي پئي وڃي. مختصر طور، نئين شاعري ريتن جي ڀرپائي ۾ تبديل ۾ ڪوشش ڪري رهي آهي ۽ اهو منظر ظاهر ٿي ٿو.
سيد موئين ۽ سندس اشعار
بزرگ موئين 1907-1951 هڪ مشهور ادبي شخصيت هيا Sindhi ٻولي جي دنيا ۾. سندس شاعري ۾ ڀڳتي ۽ بيان ڪرڻي سبق ڏيکارڻي ٿو. ان شاعري ۾ هڪ غيرهڪاري جي پيغام ٻڌڻي ٿو. سندس شاعري سنڌ جي زمين ۽ اڪسيريٽ ۽ انسان جي سيڳڻي جي ڏاڍي هئا ۽ سمجهڻي بيان ڪن ٿا
ڀاڳوڙي سنڌي شاعريءَ جا گيت
ڀاڳوڙي خوشحالي سنڌي شاعريءَ جا گيت هڪ منفرد ادبي ورثو آهن. ان شاعريءَ ۾ پيار ، ۽ به ڏاڍ جا جذبا ملي ٿا. انهن ڏاڍين جا گيت سنڌ جي تهوارن جي دلن ۾ مضبوط اثر ڇڏيا آهن ۽ نسلن لاءِ هڪ روشن هدايت آهن.
سنڌي شاعري: زنان جي ڪونج
سنڌي شاعري ۾، ماءڻي جو تصور جدا آهي. ڏسڻ ۾ عورت کي ٻڍي طور ڪويو ويندو آهي، پر ننڍا ساڻس شاعراڻي تن جي ڳڻتي کي به لفظن ۾ ظاهر ڪرڻ تي ٻڌل آهن. اڪثر شاعرا عورت جا پرکار نمونا پڌرا ڪن ٿا، ان سان ورڇيندڙ ٻيو معاني پيدا ڪن ٿا، جيڪي قيمتي هوندا آهن. عورت جي ڀومري ۽ ٻاراڻي جذبا شاعري ۾ ظاهر ٿيندا ٿو ٿا، جيڪي سنڌي شاعري جا بنياد آهن.